امام موسی صدر استمرار راه سید جمال الدین اسد آبادی
سيد جمال الدين اسد آبادي و امام موسي صدر، اگر چه از لحاظ زمان و مکان و خصوصيات زندگي شخصي با هم تفاوتهائي داشتند و هر کدام از يک سلسله مزاياي طبيعي و اکتسابي برخوردار بودند که در ديگري نبود، ولي از مجموع کارها، رفتارها، برخوردها، اشتغالها، اهتمامها، گرفتاريها و رنجها و مراودتهاي آنها اگر محوري را انتخاب کنيم، به اين نتيجه ميرسيم که در مجموعة زندگي اين دو سيد والا و مصلح اجتماعي بزرگ، هماننديهاي بسياري وجود دارد.هر دو بزرگوار، از خاندان رسالت و سلالة امام علي(ع) بودند، از نظر اکتسابي، هر دو با فرهنگ اسلامي رشد کردند و تحصيلات هر دو در ايران و نجف بوده و آشنايي آنها با فرهنگ اسلامي و باور عميق آنها به اصول و مبادي اين فرهنگ سبب شد که پس از آشنائي با فرهنگ جديد دچار عربزدگي نشوند و جذب مظاهر مادي غرب نگردند. هر دو فلسفة اسلام را ميشناختند، از اصول ريشهدار آن آگاه بودند. هر دو دورة تاريخ درخشان تمدن و علوم مسلمانان را در سدههاي نخست تا چهارم که در اوج ترقي و تمدن قرار داشت، مطالعه کرده بودند، سپس آن دوره را باز زمان خود که مسلمان در نهايت ذلت و خواري ميزيستند، ميسنجيدند و از خود ميپرسيدند: چرا مسلمانان بدين روز افتادهاند؟ قرآن مجيد ميفرمايد: «لن يجعل الله للکافرين علي المؤمنين سبيلا» پس چرا در روزگار ما کشورهاي اسلامي مستعمرة غربيها و جولانگاه بيرحمانة بيگانگان شده است؟!
طیبه ولی بغدادی، كارشناس علوم سياسي در يادداشتي با تاكيد بر اين كه ربودن انسان ها نيز يك جنايت جنگي است، خواستار اقدام جدي قوه قضاييه كشورمان در پيگري سرنوشت امام موسي صدر شد.متن اين يادداشت در پي مي آيد:بسم الله الرحمن الرحیم قوه قضاییه و پیگیری سرنوشت امام موسی صدر
از نظر موازین حقوق داخلی یا بین المللی ، افراد ، همه ، دارای منزلت برابرند . هیچ کس از نظر شأن و منزلت انسانی بر دیگری برتر نیست . اما با توجه به تأثیرگذاری سازنده افراد برای ساختن یک جامعه گاهی به این نتیجه می رسیم که پیگیری ناپدید شدن یک فرد باید اقدامی جمعی باشد. بدین معنا که ممکن است یک فرد به منزله یک توده بشری و جمعیت فراوان باشد.اگر چنین حالتی باشد ، در صورت قتل ، نسل کشی تلقی می شود و در صورت ناپدید شدن ، یکی از مصادیق بارز جنایت علیه بشریت است.
امام موسی صدر ، رهبر ایرانی شیعیان لبنان و یک مصلح اجتماعی که به منظور متحد کردن سران عرب در مقابل تجاوز اسرائیل به خاک لبنان در سال 1978میلادی ، سفری رسمی به لیبی انجام داد و در طی این سفر به اتفاق تو همراهش ربوده شد دارای جایگاه ویژه ای است آنچنان که بسیاری از بزرگان و سران منطقه به این نکته اذعان دارند که اگر ایشان ربوده نمی شد، خاورمیانه چهره دیگری می داشت .امام موسی صدر سال ها پیش به جهان عرب هشدار داده است «اگر خدای نخواسته درهای جهان عرب به سوی اسرائیل باز شوند، چیزی نخواهد گذشت كه اسرائیل بر تمام شئون عمرانی، اقتصادی، آموزشی و فرهنگی زندگی ما مسلط خواهد شد.»
این روزها در سالن اجلاس سران کشورهاي اسلامي ، اجلاس بين المللي دادستان هاي كشورهاي اسلامي برگزار مي شود. در اين اجلاس علاوه بر دادستان ها و مقامات عالي رتبه قضايي كشورهاي اسلامي، قضات و حقوقدانان بين المللي در خصوص راهكارهاي حقوقي و قضايي تعقيب و محاكمه سران و نظاميان رژيم صهيونيستي به دليل ارتكاب جنايات جنگي و نسل كشي هم انديشي می کنند .
جنایات رژیم صهیونیستی در خلال جنگ 22روزه و محاصره مردم غزه عامل اصلی برگزاری این اجلاس است .امام موسي صدر با بلند نظري خود سرنوشت اعراب را چنين پيش بيني كردند: «اعراب متأسفانه زمانی به خطرات، مطامع و برنامههای اسرائیل پی میبرند كه كار از كار گذشته است و لاجرم تنها در صدد كاهش و جبران خسارتها بر میآیند.»
قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران که این اجلاس را در لبیک به ندای مقام معظم رهبری و در راستاي اجراي عدالت و مبارزه با بي کيفري در جنايات جنگي و نسل کشي برگزار می کند، ظاهراً فراموش کرده است که امام موسی صدر 30سال پیش در سفر رسمی به لیبی ربوده شده است و عمل ناپدید شدگی اجباری به تصریح اعلامیه مجمع عمومی سارمان ملل متحد و اساسنامه دادگاه کیفری بین المللی ، می تواند یک جنایت ضد بشریت به شمار آید.
هر چند ملت ما از باب عکس العمل نسبت به جنایات غزه از قوه قضاییه خود تشکر می کند، اما انتظار دارد بعد از گذشت 30سال از جنایتی که بر یکی از فرزندان خلف این مرز و بوم رفته است موضعی مناسب و درخور اتخاذ نماید.بديهي است هر نظامی که با اتخاذ مواضع مبتنی بر مصلحت گرایی های موردی و کوتاه مدت اهداف اصولی و بلند مدت خود را به آسانی فراموش کند در عرصه بین المللی اعتماد و احترامی را جلب نخواهد کرد و آن کشور و اتباع آن هدف آسانی برای هجوم متجاوزان خواهند بود .
موسی! تو سی شب وعده کرده بودی نه سی سال پانزدهم اسفند 1388 
صفحه اصلي
سيد جمال الدين اسد آبادي و امام موسي صدر، اگر چه از لحاظ زمان و مکان و خصوصيات زندگي شخصي با هم تفاوتهائي داشتند و هر کدام از يک سلسله مزاياي طبيعي و اکتسابي برخوردار بودند که در ديگري نبود، ولي از مجموع کارها، رفتارها، برخوردها، اشتغالها، اهتمامها، گرفتاريها و رنجها و مراودتهاي آنها اگر محوري را انتخاب کنيم، به اين نتيجه ميرسيم که در مجموعة زندگي اين دو سيد والا و مصلح اجتماعي بزرگ، هماننديهاي بسياري وجود دارد.هر دو بزرگوار، از خاندان رسالت و سلالة امام علي(ع) بودند، از نظر اکتسابي، هر دو با فرهنگ اسلامي رشد کردند و تحصيلات هر دو در ايران و نجف بوده و آشنايي آنها با فرهنگ اسلامي و باور عميق آنها به اصول و مبادي اين فرهنگ سبب شد که پس از آشنائي با فرهنگ جديد دچار عربزدگي نشوند و جذب مظاهر مادي غرب نگردند. هر دو فلسفة اسلام را ميشناختند، از اصول ريشهدار آن آگاه بودند. هر دو دورة تاريخ درخشان تمدن و علوم مسلمانان را در سدههاي نخست تا چهارم که در اوج ترقي و تمدن قرار داشت، مطالعه کرده بودند، سپس آن دوره را باز زمان خود که مسلمان در نهايت ذلت و خواري ميزيستند، ميسنجيدند و از خود ميپرسيدند: چرا مسلمانان بدين روز افتادهاند؟ قرآن مجيد ميفرمايد: «لن يجعل الله للکافرين علي المؤمنين سبيلا» پس چرا در روزگار ما کشورهاي اسلامي مستعمرة غربيها و جولانگاه بيرحمانة بيگانگان شده است؟!
طیبه ولی بغدادی، كارشناس علوم سياسي در يادداشتي با تاكيد بر اين كه ربودن انسان ها نيز يك جنايت جنگي است، خواستار اقدام جدي قوه قضاييه كشورمان در پيگري سرنوشت امام موسي صدر شد.متن اين يادداشت در پي مي آيد:بسم الله الرحمن الرحیم قوه قضاییه و پیگیری سرنوشت امام موسی صدر
خوش آمديد ميهمان
آمار بازديد:
نويسندگان :
