روز سه شنبه مورخ 23/7/87 روزنامه ی همشهری خبری پیرامون گزارش مجلس شورای اسلامی در باره پرونده ی امام موسی صدر منتشر کرد که در پایان آن به وجود تناقضات آشکار در گزارش های صادره از سوی لیبی اشاره شده بود. نگاه به گذشته به خوبی ثابت می کند ، ارائه ی گزارشات ضد و نقیض از سوی مقامات لیبیایی رویه ا ی معمول و تکراری به شمار می اید. با این توضیح می توان به چند گمانه در خصوص علل ارائه و در یافت اطلاعات کاملا ضد و نقیض توجه نمود. به نظر می رسد لیبی در باره ی چگونگی واکنش خود به فشار ها سردرگم بوده و همیشه بین \"فرار\" ، \" معامله\" (با ایران، ایتالیا و لبنان)،-- وبه عبارتی دفع ضرر و (حتی) کسب منفعت ! – و همچنین هدایت و کنترل افکار عمومی و حتی افکار خواص! مستاصل است. در این صورت اگر حتی اگر با احتمال کمی این مطلب را در نظر بگیریم ،هوشیاری مسئولین و نیز مردم شریف ایران در این خصوص ضروری است. از نگاه دیگری به علت عدم جدیت ایران در مواجهه با لیبی، این کشور اختلاف خود را با ایران در این موضوع فراموش کرده و هر از چند گاهی اظهار نظر ها و گزارش هایی را به صورت کاملا غیر مسئولانه منتشر میکند. با توجه به اینکه مسئله ی ربودن امام موسی صدر، درمجلس شورای اسلامی \"اقدام علیه امنیت ملی کشورمان\" شناخته شده است، دریافت این گونه اطلاعات و عدم واکنش حرفه ای و به موقع به آن می تواند بیش از پیش به وجهه ی بین المللی و حقوقی کشور ضربه وارد کند. جدا از بحث های یاد شده، این اقدام و اقدامات مشابه لیبی در گذشته در راستای دیگری قابل بررسی می باشد که همان ابهام آفرینی در این قضیه است. لیبی با مخفی نگاه داشتن امام موسی صدر و دو همراه وی و عدم اطلاع رسانی از وضعیت ایشان بزرگترین ابهام را به وجود اورده و نه تنها پس از سالها ابهام زدایی نکرده است بلکه با ارائه ی گزارشات این چنینی روز به روز بر ابهام موجود افزوده است و شاید این به تنهایی جرمی دیگر باشد. همچنین این گونه ابهام افزایی و تمسخر ایران توسط لیبی ، ضرورت تغییر روش ایران را اثبات می کند.
گزارش عضو هيئت جنبش امل از سفر به ایران درباره پرونده امام موسی صدر هفدهم شهریور 1389 
صفحه اصلي
خوش آمديد ميهمان
آمار بازديد:
نويسندگان :
