|  سی سال است كه معمر قذافي حاكم ليبي در گردابي خود ساخته كه اكنون به مردابي براي او بدل گشته دست و پا مي زند. شايد زماني كه او امام موسي صدر و دو همراهش را به ليبي دعوت كرد تا نقشه ربودن آنها را در آن كشور اجرا كند، هرگز گمان نمي كرد دستور او براي ربودن امام موسي صدر به كابوسي 27 ساله براي او مبدل گردد.
در اين مدت قذافي تلاش بسياري كرد تا بتواند به نحوي خود را نجات دهد. وي در ابتدا و پس از آن كه با صحنه سازي وسايل و چمدانهاي امام و همراهانش را به هتلي در شهر رم فرستاد، اعلام كرد امام صدر سفر خود را نيمه كاره رها كرد و بدون اطلاع ما!! ليبي را به مقصد رم ترك كرد. «من هم نمي دانم چرا به يكباره! و بدون اطلاع! اين كار را كرد.» اما پس از تحقيقاتي كه مقامات قضايي لبنان و ايتاليا به طور جداگانه انجام دادند، تصريح كردند امام موسي صدر هرگز ليبي را ترك نكرده. قذافي پس از آن تاكتيك ترور شخصيت امام موسي صدر را به كاربرد و در سخنراني سال 198۴ خود امام صدر را عامل «ساواك» ناميد و چون از اين حربه نيز طرفي نبست، به سنايور سازيهاي مختلف با هدف انحراف اذهان روي آورد.
ابتدا اعلام كرد: «من از ربودن امام صدر بي اطلاعم وسرنوشت صدر را برويد از كساني كه اكنون جانشين او شده اند بپرسيد.» پس از آن با استفاده از سناريوي گروههاي فلسطيني، تئاتر گروه تروريستي «ابونضال» را به صحنه آورد و او را عامل ربودن امام معرفي كرد. جالب اينجاست كه اين قضيه پس از پيدا شدن جسد ابونضال در عراق مطرح شد. ضمن اينكه يكي از معاونين ابونضال در مصاحبه اي اعلام كرد در آن تاريخ اصولا رابطه ابونضال و ليبي به هم خورده بود و او اصلا در آن تاريخ در ليبي نبوده تا بتواند دست به اين كار بزند يعني گروه ابونضال حدود ده سال بعد از ربودن امام صدر به لیبی رفته بود ومدتی بعد به علت اختلاف با قذافي از ليبي خارج يا اخراج شده بود. سرهنگ معمرقذافي اكنون به كسي مي ماند كه براي نجات خود از مرداب به هر آنچه دستش مي رسد چنگ مي زند تا بلكه خود را از هلاكت برهاند.
وي اكنون و پس از طي كردن همه راهها از تهديد به ترور خانواده امام موسي صدر گرفته تا پيشنهادهاي هنگفت مالي و درحاليكه شرايط منطقه را در حال تغييرمي بيند، با اين تصور كه چون توانسته پرونده هاي سابق خويش چون قضيه لاكربي را با پول ببندد، اكنون نيز مي تواند همان كار را در قضيه ربودن امام موسي صدر انجام دهد، بار ديگر به آرشيو خود مراجعه كرده و در حال آماده كردن فيلم قديمي و نخ نماي «سفر به رم» براي نمايش است. و اين بار خزانه ليبي را نيز پشتوانه عمل خويش قرار داده و به سراغ دادگاه و دادستان ايتاليا رفته است تا شايد بتواند آب رفته را به جوي بازگرداند. سخنان چندي پيش سيف الاسلام قذافي در مصاحبه با تلويزيون «نيوتي وي» كه گفته بود اين قضيه به ليبي و ايتاليا مربوط است!! و ما به زودي حقايقي! را در اين باره اعلام خواهيم كرد، شاهدي بر اين مدعا است.
اما آنچه در اين بين مهم است اين نكته است كه دولت و مجلس محترم جمهوري اسلامي كه بايد پيگير اين قضيه باشند، دقت مضاعفي كنند، تا نگذارند خداي نكرده غفلت ما سبب شود رژيم ليبي و جناب سرهنگ حاكم بر آن كشور با خرج مبالغ هنگفت براي جلب همكاري ايتاليا و علي رغم وجود هزاران صفحه دليل، مدرك و شهادتهاي موجود و دوبار راي قاضي دادگاه ايتاليا كه همگي نشانگر عدم خروج امام موسي صدر از ليبي است، موفق شوند امري «محال» را به «ممكن» بدل كند.
به نظر مي رسد بهترين راه براي مقابله با اين اقدام قذافي آن است كه اولا هرچه سريعتر خواسته هاي نخبگان به اجرا درآيد تا با برداشتن گامهاي عملي هم جديت جمهوري اسلامي براي حاكمان ليبي مشخص شود و هم هرچه سريعتر امام صدر و دو همراهش آزاد شوند و عاملان ربودن آنها در دادگاهي بين المللي محاكمه شوند و ثانيا با استفاده از طرق ديپلماتيك ميزان اهميت جان امام موسي صدر به عنوان يك ايراني به دولت ايتاليا يادآوري شود. | 
گزارش عضو هيئت جنبش امل از سفر به ایران درباره پرونده امام موسی صدر هفدهم شهریور 1389 
صفحه اصلي
خوش آمديد ميهمان
آمار بازديد:
نويسندگان :
